Osteopathie vind zijn oorsprong in de Verenigde Staten dankzij zijn stichter A.T. Still
( 1828-1917). A.T.Still studeerde eerst voor ingenieur, nadien geneeskunde waar hij een enorme interesse en passie koesterde voor de anatomie, waarbij hij heel veel dissecties uitgevoerd heeft. Hij had ook veel interesse in de geneeskrachtige werking van planten.

In 1864, sterven 4 van zijn familieleden tijdens een meningitis epedemie, waarop hij beslist een nieuwe wending te geven aan zijn interesses in de geneeskunde, na zijn zware ongoocheling in de religieuse en medicale kracht.

In 1874 komt hij voor het eerst met de term osteopathie naar voor. Tijdens hetzelfde jaar geneest hij 2O, mensen tijdens ee epidemie dankzij zijn osteopatische behandeling en zegt de medicale wereld voorgoed vaarwel.

Vervolgens sticht hij de eerste osteopatische school in Kirksville Missouri. Zijn leerlingen gaan osteopathie wereldwijd gaan verspreiden en gaan op hun beurt nieuwe technieken ontdekken. W.G. Sutherland (1873-1954) de craniale osteopathie wordt dan geboren. ( om meer te weten over craniale osteopathie ga terug naar de pagina osteopathie voor babies en kinderen ).

Een andere leerling van Still, Littlejohn was een belangrijk figuur in de ontwikkeling van de osteopathie in Engeland . Hij ontwikkelde een meer mechanische aanpak onder vorm van GOT (general osteopathic treatment). Nadien werd Engeland het hartje van de osteopathie in Europa, vervolgens werden de grootste scholen gesticht eerst in Londen, ESO eerst in Parijd en dan in Maidstone.

Over de laatste 20 jaar is er een grote evolutie aan de gang in de wereld van de osteopathie. Deze werd geregulariseerd eerst in Engeland in 1993, dan in Belgie in 1999 en vervolgens in Frankrijk en Duitsland in 2002)

Nu werkt de WHO (World health organisation) heel hard voor het statut van de osteopaten over de hele wereld en hun eis is dat osteopathie moet erkend worden als eerste lijn geneeskunde gezien de opleiding die osteopaten krijgen.

De osteopathie wil in geen enkel geval de klassieke geneeskunde vervangen, maar streeft juist voor een goede samenwerking tussen artsen en osteopaten voor een betere gezondheid van de patienten !

Iedere tak in de gezondheidszorg heeft ziijn grenzen, ook wij osteopaten zeggen het openlijk wij kunnen zeker niet alles genezen en hebben ook dokters nodig.
Hopelijk zal de klassieke geneeskunde inzien dat wij ee preventieve zorg willen spelen in de gezondheidzorg, wat ook een serieuze kosten vermindering kan betekenen voor de sociale zekerheid, wij streven ernaar de mensen gezond te behouden en hun pijn te verlichten en om ze door te verwijzen naar dokters als bij ons het vermoeden bestaat date en pathologie aan de gang is.

terug naar top pagina